Tower Racing

Szukaj

Idź do treści

Wielka Warszawska_Historia

Józef Staniszewski, wicedyrektor Państwowych Torów Wyścigów Konnych
na Służewcu tak pisał w 1969 roku o historii gonitwy:


Gonitwa - Wielka Warszawska - wprowadzona do programu wyścigowego w 1895 r., jest poważną porównawczą próbą hodowlano-selekcyjną dla trzyletnich i starszych ogierów i klaczy pełnej krwi. Rozgrywano ją początkowo na dystansie ok. 3 200 m (w latach 1895-1918), następnie na dystansie ok. 2 800 m (w latach 1920-1932), na dystansie ok. 2 400 m (w latach 1933-1948) i na dystansie ok. 2 600 m od 1949 r. do chwili obecnej.
Ogółem od 1895 r. do 1968 r. włącznie rozegrano 55 gonitw. Od chwili wprowadzenia tej gonitwy w 1895 r. dla koni wszystkich krajów, została ona bardzo wysoko uposażona, nawet niewspółmiernie wysoko w porównaniu do innych gonitw, jak np. Derby i Jubileuszowa.
Warto zaznaczyć, że w pierwszym okresie rozgrywania Wielkiej Warszawskiej (w latach 1895, 1897, 1899 i 1904) cztery konie - og. Aschabad, og. Hungarian, og. Lancelot i og. Despot pochodziły po sławnym og. Ruler i były urodzone w najlepszej w owych czasach stadninie Krasne pow. Ciechanów.

Najlepszy czas w latach 1895-1904 osiągnął og. Sirdar 3'32", najgorszy og. Lancelot - 3'47" (biorąc pod uwagę dystans ok. 3 200 m).

Gdy bezpośrednio po wojnie rosyjsko-japońskiej w 1905 r. nadszedł czas stagnacji gospodarczej gonitwę tę zawieszono na torze mokotowskim z powodu braku środków finansowych i nie rozgrywano jej od 1905 do 1912 r. włącznie.
W 1913 r. gonitwa Wielka Warszawska została wznowiona, lecz na skutek wybuchu pierwszej wojny światowej, nie odbywała się w Warszawie w latach 1914, 1915 i
1916, a w 1917 i 1918 r. była rozegrana w Odessie, gdzie na skutek ewakuacji znalazło się dużo koni polskich. W 1919 r. gonitwa się nie odbyła, ale już od 1920 r. weszła na stałe do programu wyścigowego - do 1938 r. włącznie.
I znów wybuch wojny światowej we wrześniu 1939 r. powoduje zawieszenie wyścigów na lata okupacji 1940-1944 r. Choć wyścigi po wyzwoleniu wznowiły swą
działalność na torze w Lublinie w 1945 r. dopiero jednak w 1946 r. na torze służewieckim rozegrano pierwszą po wojnie gonitwę Wielką Warszawską, nawiązując
do jej pięknych tradycji.

A oto zwycięzcy Wielkiej Warszawskiej na torze w Warszawie od 1920 roku:
w 1920 r. - kl. gn. M e n z a l a ur. we Francji (Sardanapale - Diavolezza) pod
dż. Winkfieldem w czasie - 3'01",
w 1921 r. - kl. kara D e s m i r a ur. we Francji (Macdonald II - La Daverniere) pod dż. Bartnikiem w czasie - 3'04.5",
w 1922 r.- kl. kara O n a ur. W Anglii (St. Martin - Flute) pod dż. Góreckim w czasie - 3'04,5",
w 1923 r. - kl. c. gn, P e r i c h o l e ur. We Francji (Sun Star - Pescara) pod dż. Magdalińskim w czasie - 3'07,5" ,
w 1924 r. - kl. c. gn. A r l i n d e ur. We Francji (As d'Atout - Oriana) pod dż. Fomienko w czasie - 3'06",
w 1925 r. - og. c. gn. T e n ur. w stadninie Mrozy (Blue Danube - Kalaena) pod dż. Pasternakiem w czasie - 3'10",
w 1926 r. og. c. gn. F o r w a r d ur. w stadninie M. Sawickiego (Fils du Vent Gaff) pod dż. Sakowiczem w czasie - 3'04",
w 1927 - kl. c. gn. F a t i m a ur. W PSK Janow Podlaski (llluminator - Aragwa) pod dż. Pasternakiem w czasie 3'04",
w 1928 r. - og. kary E r u d y t ur. w stadninie Golejewko (Hariekin - Malaga) pod dż. Pasternakiem w czasie - 3'04",
w 1929 r. - og. kary H e r k u l e s ur. w stadninie Nosów pow. Biała Podlaska (Illuminator- Helenka) pod dż. K. Chatizowem w czasie - 3'02",
w 1930 r. - kl. gn. H a r m o n i a ur. w PSK Kozienice (Stavropol - Gamma) pod dż. Góreckim w czasie - 3'12,5",
w 1931 r. - og. kaszt. E c l a i r ur. w stadninie Łańcut (Bafur - Bay Leaf) pod dż. Magdalińskim w czasie 3'10",
w 1932 r. - kl. gn. G e n o v a ur. w stadninie Łochów (Villars - Gaff po Javelin) pod dż. Jagodzińskim w czasie - 3'05.5".

W latach 1920-1932 gonitwę Wielką Warszawską rozgrywano na dystansie ok. 2 800 m, najlepszy czas osiągnęła kl. Menzala w 1920 r. - 3'01", najgorszy kl. Harmonia w 1930 r.- 3'12,5". Od 1933 r. do 1948 r. gonitwa Wielka Warszawska była rozgrywana na dystansie ok. 2400 m.

Zwycięzcy w następnych latach:
w 1933 r. - og. gn. J a w o r II ur. w stadninie Golejewko (Harlekin - Beate) pod dż. Stasiakiem w czasie 2'33",
w 1934 r. - og. gn. J a w o r II ur. w stadninie Golejewko (Harlekin - Beate) pod dż.
Stasiakiem w czasie - 2'34",
w 1935 r. - kl. c. gn. G a r o n n e ur. w stadninie Łochów (Collaborator - Dziwo II) pod dż. E. Gillem w czasie - 2'33",
w 1936 r. - og. sk. gn. Ł e b w ł e b ur. w stadninie A. Morstina (Villars - Rossadana) pod dż. E. Gillem w czasie - 2'34",
w 1937 r. - kl. gn. K i t t y V i l l a r s ur. w stadninie Leszno (Villars - Allspice) pod dż. Stasiakiem w czasie - 2'32",
w 1938 r. og. gn. K s z y k ur. w stadninie Łochów (West Nor West - Toledo II) pod dż. E. Gillem w czasie - 2'30",

W latach 1933-1938 najlepszy czas na dystansie ok. 2 400 m osiągnął og. Kszyk w 1938 r. 2'30", najgorszy og, Jawor II w 1934 r. - 2'34" i og. Łeb w łeb w 1936 r.- 2'34".
Jesienią 1939 r. Wielkiej Warszawskiej nie rozegrano.

Wszystkie dotychczas wymienione wyścigi odbyły się (z wyjątkiem lat 1917 i 1918) na torze mokotowskim w Warszawie. Od 1946 roku Wielka Warszawska - gonitwa tak związana ze stolicą znów weszła do stałego programu wyścigów konnych i rozgrywana jest co roku na torze służewieckim. W latach 1946-1948 - na dystansie ok. 2400 m, a od 1949 r. do dziś (1969) - na dystansie ok. 2600 m.

Zwycięzcy gonitw powojennych:
w 1946 r. - og.c.gn. I z a n ur. w stadninie Chrzczonowice (The Cheetah - Arinaria) pod dż. Jagodzinskim w czasie - 2'38",
w 1947 r. - og. gn. T u r y s t a ur. we Włoszech (Bellini - Scuola Bolognese) pod dż. Stasiakiem w czasie - 2'32,5",
w 1948 r. - og. gn. T u r y s t a ur. we Włoszech (Bellini - Scuola Bolognese) pod dż. Stasiak w czasie - 2'36",
w 1949 r. - og.gn. R u c h ur. w stadninie Romany Jeżewskiej (Avanti - Rosa Nera) pod dż. Jednaszewskim w czasie - 2'48",
w 1950 r. - og. c. gn. T u r f ur. 1947 r. w Anglii (Historic - Turkish Lady) pod dż. Stasiakiem w czasie - 2'50",
w 1951 r. - og. c. gn. S k a r b n i k ur. 1948 r. w stadninie J. Cichowskiego (Skarb
- Solina) pod dż. Szczepaniakiem w czasie - 2'45",
w 1952 r. og. gn. W i z j e r ur. w PSK Kozienice (Sonenorden - Via Doria) pod dż. Krysiakiem w czasie - 3'03",
w 1953 r. - kl. sk. gn. D e w i z a ur. w PSK Widzów (Leb w łeb - Goldouelle) pod dż. Lipowiczem w czasie - 2'46",
w 1954 r. - og. gn. D e C o r t e ur. 1951 r. w PSK Golejewko (San II - Dossa Dossi) pod dż, Biesiadzińskim w czasie - 2'46",
w 1955 r. og. gn, S o m b r e r o ur. w PSK Widzow (Leb w leb - Somosierra II) pod dż. M. Lipowiczem w czasie - 2'45",
w 1956 r. - og. sk. gn. N a r r a g a n s e t ur. w PSK Golejewko (Ruch - Najera) pod dż. Biesiadzińskim w czasie - 2'55",
w 1957 r. - og. c. gn. P e a r y ur. w PSK Iwno (Sickingen - Polar Ice) pod dż. J. Jednaszewskim w czasie - 2'52",
w 1958 r. - og. c. gn. I s s o s ur. w PSK Iwno (Turf - Isla) pod dż. Lipowiczcm w czasie - 2'52",
w 1959 r. - og. gn. S u r m a c z ur. w PSK Kozienice (Salut - Surprise) pod dż. J. Jednaszewskim w czasie - 2'47",
w 1960 r. - kl. gn. D o n n a A q u i ur. w PSK Kozienice (Aquino - Donna Nera) pod dż. J. Jednaszewskim w czasie - 2'55",
w 1961 r. - og. kaszt. M i s t e r T o r y ur. w PSK Widzów (Aquino - Miss Victory) pod dż. Bujdensem w czasie - 2'52",
w 1962 r. - kl. gn. J u r y s d y k c j a ur. w PSK Moszna (Aquino - Justitia) pod dż. J. Jednaszewskim w czasie - 2'50",
w 1963 r. - og. gn. S a n R e m o ur. w PSK Widzew, (Aquino - Sobiesława) pod dż. Ziemiańskim w czasie - 2'58",
w 1964 r. - kl. gn. D e m o n a ur. w PSK Moszna (Masis - Dziwożona II) pod dż. Melnickim w czasie - 2'54",
w 1965 r. - kl. gn. D e m o n a ur. w PSK Moszna (Masis - Dziwożona II) pod dż. Mełnickim w czasie - 2'45",
w 1966 r. - og. sk. gn. C r o s s ur. w PSK Golejewko (Dorpat - Carbonata) pod dż. Palińskim w czasie - 2'49",
w 1967 r. - kl. gn. D o l o r e s ur. 1964 r. w PSK GOlejewko (Negresco - Dobrawa) pod dż. J. Jednaszewskim w czasie - 2'47",
w 1968 r. - og. kaszt. E r o t y k ur. 1965 r. w PSK Golejewko (Turysta - Erolka) pod dż. Hutuleac w czasie - 2'49".

W ciągu 23 lat (1964-1968) rozgrywania gonitwy Wielkiej Warszawskiej na torze służewieckim, najlepszy czas osiągnął og. Turysta w 1947 r. 2'32,5" (dystans ok. 2400 m), a najgorszy og. San Remo w 1963 r. - 2'58" (dystans ok. 2 600 m).
W tym okresie biegało i zwyciężyło 6 koni hodowli prywatnej i zagranicznej, a 17 koni hodowli państwowych stadnin, z czego z PSK Golejewko - 5 koni, z PSK Widzów - 4 konie, z PSK Kozienice - 3 konie, PSK Moszna - 3 konie i z PSK Iwno - 2 konie.
Jest pięknym zwyczajem, że zwycięskiego konia w Wielkiej Warszawskiej dekoruje wstęgą (a hodowcy, trenerowi, dżokejowi i obrządzającemu konia wręcza cenne upominki) przewodniczący Prezydium Stołeczne] Rady Narodowej.
Publiczność warszawska i pracownicy Toru wysoko cenią tę gonitwę. Wielka Warszawska mocno się związała z dziejami stolicy


Powrót do treści | Wróć do menu głównego